25 marca 2012

"Urok śniegu" Algernon Blackwood


Urok śniegu Algernona Blackwooda można umieścić w grupie tych tekstów, które w prosty i niezwykle sugestywny sposób informują czytelnika o priorytetowych zainteresowaniach angielskiego pisarza. Obok wspomnianego opowiadania w owym gronie z pewnością znalazłyby się takie utwory, jak Wierzby, Wendigo, czy Przejście, których już same tytuły powinny podsuwać właściwe skojarzenia. Tematem bowiem, któremu wspomniany autor poświęcał najwięcej czasu była Natura – pierwotna, potężna i tajemnicza. Marek Nowowiejski we wstępie do zbioru tekstów Blackwooda zatytułowanego Wendigo i inne upiory, pisze: „specjalnością autora Wierzb była umiejętność wczucia się w tajemne, nadprzyrodzone siły Natury, przenikające przyrodę w szczególny sposób w zakątkach nieskażonych przemysłową i niszczycielską działalnością człowieka. Zgodnie z tym przekonaniem ukazywał zwykłych, przeciętnych ludzi, którzy na łonie Natury, ale także w innych okolicznościach, są zdolni do odczuwania jakimś tajemniczym zmysłem owych tajemnych mocy, na co dzień nam niedostępnych”.* Potwierdzeniem słów Nowowiejskiego może być właśnie historia opowiedziana w Uroku śniegu (The Glamour of the Snow 1911)**.

Bohaterem opowiadania jest Hibbert, spokojny pisarz o dużej wyobraźni, przebywający w jednym z zimowych kurortów u podnóża Alp. Ów młodzieniec szybko odkrywa zamiłowanie do świata przyrody; zamiłowanie dodatkowo potęgowane przez tajemniczą nieznajomą, pojawiająca się jedynie w mroźne i śnieżne dni.

„Odludne, dzikie miejsca na ziemi, oto co naprawdę kochał; noc, piękno gwiazd i śniegu. Tego wieczoru znów poczuł ich kuszący zew. Sprawił on, że krew żywiej zatętniła w jego żyłach, obudziły się w nim także nieukojona tęsknota i ukryta pasja. Sprawił to głównie śnieg. To właśnie śnieg wirował w jego myślach jak białe, uwodzicielskie sny... Bo śnieg znów spadł, a wraz z nim Ona ponownie zagościła w jego myślach.”***

Postacie zbliżone konstrukcyjnie do Hibberta możemy odnaleźć niemalże we wszystkich utworach Blackwooda. Ludzie natchnieni i posiadający „pogańską duszę”, osoby silnie odczuwające istnienie odwiecznego konfliktu pomiędzy Światem Natury a ludzkim, meteopaci. Oni wszyscy bardzo często urastają w rękach Blackwooda do roli wybrańców, osób silnie odczuwających nie tylko podszepty Natury, ale również wszystkich zjawisk wykraczających poza racjonalne rozumowanie.

Urok śniegu to historia otwartej konfrontacji człowieka z Naturą, którą reprezentuje młoda Śnieżna Dziewczyna. Choć zaprezentowane w tekście zmagania Hibberta z hipnotyzującą mocą tajemniczej damy wydają nam się oryginalne, dla Blackwooda są one jednak jedynie kolejnym z przykładów na poparcie tezy o odwiecznej walce przenikających się światów.





* A. Blackwood Wendigo i inne upiory; Wydawnictwo C&T; Toruń 2006; s.5-6.
** Opowiadanie The Glamour of the Snow po raz pierwszy pojawiło się w zbiorze Pan's Garden: a Volume of Nature Stories z 1912 roku.
*** A. Blackwood Wendigo i inne upiory; Wydawnictwo C&T; Toruń 2006; s.149.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz